From ZieloneBrygady

Wersja z dnia 13:05, 28 mar 2007 (edytuj) Askorek (Dyskusja | wkład) ← Poprzednia edycja		Aktualna wersja (15:28, 28 gru 2007) (edytuj) STACHM (Dyskusja | wkład)
Linia 1:		Linia 1:
	'''Wysypisko dzikie''' - usuwanie odpadów w sposób zorganizowany wymaga odpowiednio zabezpieczonych (przed przesączaniem się toksycznych substancji do wód gruntowych, samozapłonem itp.) wysypisk. W wielu miejscowościach - zwłaszcza na wsiach - spotkać można „dzikie” wysypiska zlokalizowane w lasach i korytach rzek lub strumieni. Są one wysoce szkodliwe dla środowiska, szpecą krajobraz, są dowodem niskiej kultury lub braku umiejętności organizacyjnych miejscowych władz, odpowiedzialnych za urządzanie właściwie przygotowanych wysypisk.		'''Wysypisko dzikie''' - usuwanie odpadów w sposób zorganizowany wymaga odpowiednio zabezpieczonych (przed przesączaniem się toksycznych substancji do wód gruntowych, samozapłonem itp.) wysypisk. W wielu miejscowościach - zwłaszcza na wsiach - spotkać można „dzikie” wysypiska zlokalizowane w lasach i korytach rzek lub strumieni. Są one wysoce szkodliwe dla środowiska, szpecą krajobraz, są dowodem niskiej kultury lub braku umiejętności organizacyjnych miejscowych władz, odpowiedzialnych za urządzanie właściwie przygotowanych wysypisk.
		+
		+
		+	Krystyna Bonenberg (red.), ''Młodzieżowy leksykon ekologiczny'', PKE, Kraków 1994
	[[kategoria:ekosłownik]]		[[kategoria:ekosłownik]]

---

Aktualna wersja

Wysypisko dzikie - usuwanie odpadów w sposób zorganizowany wymaga odpowiednio zabezpieczonych (przed przesączaniem się toksycznych substancji do wód gruntowych, samozapłonem itp.) wysypisk. W wielu miejscowościach - zwłaszcza na wsiach - spotkać można „dzikie” wysypiska zlokalizowane w lasach i korytach rzek lub strumieni. Są one wysoce szkodliwe dla środowiska, szpecą krajobraz, są dowodem niskiej kultury lub braku umiejętności organizacyjnych miejscowych władz, odpowiedzialnych za urządzanie właściwie przygotowanych wysypisk.

Krystyna Bonenberg (red.), Młodzieżowy leksykon ekologiczny, PKE, Kraków 1994