From ZieloneBrygady

(Różnice między wersjami)
Wersja z dnia 17:42, 25 mar 2007 (edytuj)
Askorek (Dyskusja | wkład)

← Poprzednia edycja
Aktualna wersja (13:07, 27 gru 2007) (edytuj)
STACHM (Dyskusja | wkład)

 
Linia 2: Linia 2:
Zmiany w grubości warstwy ozonowej są szczególnie niepokojące, gdyż warstwa ta chroni nas przed szkodliwymi dla biosfery promieniami ultrafioletowymi. Zmiana pionowego przekroju atmosfery znacząco wpływa na stratyfikację temperatury, a co za tym idzie na zmiany klimatu panującego na Ziemi. Zmiany w grubości warstwy ozonowej są szczególnie niepokojące, gdyż warstwa ta chroni nas przed szkodliwymi dla biosfery promieniami ultrafioletowymi. Zmiana pionowego przekroju atmosfery znacząco wpływa na stratyfikację temperatury, a co za tym idzie na zmiany klimatu panującego na Ziemi.
 +
 +źródło: Krystyna Bonenberg (red.), ''Młodzieżowy leksykon ekologiczny'', PKE, Kraków 1994
zob.[[dziura ozonowa]] zob.[[dziura ozonowa]]
[[kategoria:ekosłownik]] [[kategoria:ekosłownik]]

Aktualna wersja

Ozon – alotropowa postać tlenu (O3) charakteryzująca się intensywnym zapachem. Na wysokości mniej więcej 20 – 30 km od powierzchni Ziemi, gaz ten tworzy swego rodzaju warstwę ochronną, osłaniającą nas przed niebezpiecznym oddziaływaniem promieni UV, które mogą być przyczyną powstania raka skóry. Od 1974 r. wiadomo o prawdopodobnym udziale chloru, azotu oraz bromu w tzw. łańcuchowych fotochemicznych procesach rozpadu ozonu, które to prowadzą do zaburzenia równowagi procesów powstawania i rozpadu cząsteczek ozonu w stratosferze. Badania wykazały, że głównym źródłem aktywnych molekuł chloru oraz bromu są obojętne chemicznie w stratosferze freony i halony.

Zmiany w grubości warstwy ozonowej są szczególnie niepokojące, gdyż warstwa ta chroni nas przed szkodliwymi dla biosfery promieniami ultrafioletowymi. Zmiana pionowego przekroju atmosfery znacząco wpływa na stratyfikację temperatury, a co za tym idzie na zmiany klimatu panującego na Ziemi.

źródło: Krystyna Bonenberg (red.), Młodzieżowy leksykon ekologiczny, PKE, Kraków 1994

zob.dziura ozonowa